جاده يعني غربت .
باد، آواز ، مسافر ، و كمي ميل به خواب . شاخ پيچك ، و رسيدن ، و حياط .
من ، و دلتنگ ، و اين شيشه ي خيس. مي نويسم ، و فضا . مي نويسم ، و دو ديوار ، و چندين گنجشك .
يك نفر دلتنگ است . يك نفر مي بافد . يك نفر مي شمرد . يك نفر مي خواند .
از چه دلتنگ شدي ؟ دلخوشي ها كم نيست :مثلا اين خورشيد، كودك پس فردا،كفتر آن هفته .
يك نفر ديشب مرد و هنوز ...
قطره ها در جريان ، برف بر دوش سكوت و زمان روي ستون فقرات گل ياس .
نوشته شده توسط محمد در ساعت 22:41 | لینک
|
